پژوهشگران انرژی خورشیدی این روزها به دنبال چه هستند؟

چالش اول:افزایش بازده پنل‌های خورشیدی:

فناوری خورشیدی در دو دهه اخیر رشد چشمگیری داشته، اما دانشمندان هنوز قانع نشده‌اند. دغدغه اصلی آن‌ها افزایش بازده تبدیل انرژی و کاهش هزینه تولید پنل‌هاست. اکثر پنل‌های رایج از سلول‌های سیلیکونی ساخته می‌شوند که بازده‌شان بین ۱۸ تا ۲۲٪ است. پژوهشگران به دنبال موادی هستند که بتوانند طیف وسیع‌تری از نور خورشید را جذب کنند. یکی از فناوری‌های مهم در این زمینه، سلول‌های پرُوسکایتی است که علاوه بر بازده بالاتر، سبک‌تر و ارزان‌تر هم هستند، اما هنوز مشکل پایداری و مقاومت در برابر رطوبت و حرارت دارند.

 چالش دوم: افزایش دوام پنل‌های خورشیدی

بیشتر پنل‌های فعلی عمر مفید ۲۵ تا ۳۰ سال دارند، اما دانشمندان روی پوشش‌های محافظ نانویی کار می‌کنند که پنل را در برابر گردوغبار، اشعه فرابنفش و تغییرات دما محافظت کند، بدون اینکه بازده نورگیری کم شود. این پیشرفت‌ها به نصاب‌ها امکان می‌دهد پروژه‌هایی با گارانتی و عمر طولانی‌تر ارائه دهند.

چالش سوم: ذخیره‌سازی انرژی(باتری‌های خورشیدی)

حتی اگر پنل‌ها فوق‌العاده کار کنند، بدون سیستم‌های ذخیره‌سازی کارآمد (مثل باتری‌های پیشرفته یا هیدروژن سبز) بخش زیادی از انرژی تولیدی هدر می‌رود. پژوهش‌ها در زمینه باتری‌های حالت‌جامد و ترکیب سیستم‌های خورشیدی با شبکه‌های هوشمند از اولویت‌هاست. این یعنی در آینده سیستم‌های خورشیدی مستقل و پایدارتری خواهیم داشت.

 چالش چهارم: بازیافت و محیط‌زیست:

با افزایش نصب پنل‌ها، چند دهه بعد حجم بزرگی از پنل‌های فرسوده به وجود می‌آید. پژوهش‌ها به سمت طراحی پنل‌هایی با اجزای کاملاً بازیافت‌پذیر پیش می‌رود تا صنعت خورشیدی واقعاً سبز بماند و هزینه دفع تجهیزات کاهش پیدا کند.

جمع‌بندی برای نصاب‌ها و فعالان بازار:

هرچه پژوهش‌ها پیش بروند، پنل‌ها سبک‌تر، ارزان‌تر و کارآمدتر خواهند شد. این یعنی فرصت‌های جدید برای ارتقای پروژه‌های قدیمی، نصب سیستم‌های هیبریدی و ورود به بازارهای تازه. آینده خورشیدی، هم علمی است و هم تجاری — و شما می‌توانید جزو اولین کسانی باشید که از آن سود می‌برند.